اوتیسم چیست؟ یک اختلال عصبی – رشدی است، که معمولاً در دوران کودکی شروع می‌شود، و با خصوصیاتی مانند مشکلات در تعامل اجتماعی، مشکلات در برقراری ارتباط غیرکلامی، تکرار عملیات و رفتارهای روتین، و تمایل به تمرکز بر علاقه‌های محدود و شدید همراه است. این اختلال، سطح و میزان مختلفی از سبک زندگی تحت‌تأثیر قرار گیرد، از جمله توانایی‌های شناختی، زبان، حسی و حرکتی. علل اوتیسم هنوز به طور کامل مشخص نشدند، اما به نظر می‌رسد ژنتیک، فشارهای محیطی، و عوامل متعدد دیگر، می‌توانند نقشی در بروز این اختلال دارا باشند.

پیشگیری از اوتیسم

تحقیقات نشان می‌دهند، که عوامل ژنتیکی و محیطی، در بروز اوتیسم نقش دارند. در حال حاضر، هنوز علت دقیق این اختلال معلوم نیست، اما به نظر می‌رسد که ترکیبی از عوامل ژنتیکی، و محیطی در بروز آن، نقش دارد. برخی از فرضیات علمی، شامل عواملی نظیر نوع و تعداد ژن‌ها، کم‌تر شدن کیفیت هوازی و تغذیه، بیماری‌های خاص در دوران بارداری مادر، و مواد شیمیایی موجود در محیط پیرامون، است. علاوه بر این، برخی از مطالعات نشان دادند، که در برخی از موارد، عوامل محیطی مثل عوامل شیمیایی، عوامل رادیواکتیو، عوامل عفونی، ترافیک، و گردوغبار شهری می‌توانند باعث بروز اوتیسم شوند. هر چند که تحقیقات در این زمینه هنوز به پایان نرسیدند، و مسئله بسیار پیچیده‌تر از آن است.

اگر فکر می‌کنید کودک شما قابلیت‌های اجتماعی و رفتاری عادی را ندارد، بهتر است با یک متخصص مشورت کنید.

 

 

پیشگیری از اوتیسم

 

تشخیص دقیق و به‌موقع اوتیسم، می‌تواند به بهترین شکل درمان آن، و بهبود کیفیت زندگی افراد، کمک کند.

هنوز راهکارهایی برای جلوگیری از آن کشف نشدند. تحقیقات بسیاری، در رابطه با عوامل خطر، و شیوع این اختلال، انجام شد، که ممکن است به دانشمندان کمک کند، تا به شناسایی علل پیامدهای اوتیسم، کمک کنند و راه‌های جلوگیری را بشناسند. عوامل مختلفی برای اوتیسم شناسایی شدند، از جمله ژنتیک، عوامل محیطی، اختلالات در سیستم عصبی مرکزی و… هیچ یک از این عوامل به تنهایی برای ایجاد اوتیسم، کافی نیست و به نظر می‌رسد، که برای بروز این اختلال، نیاز به ترکیبی از این عوامل و شرایط دیگر، وجود دارد.

بنابراین، از آنجایی که عوامل بسیار پیچیده‌ای برای بروز اوتیسم وجود دارند، تاکنون راهکارهای قطعی برای جلوگیری از آن کشف نشدند. با این حال، شناسایی زودرس علائم، و نشانه‌های اوتیسم، و مشاوره از متخصصین، در هنگام تشخیص این بیماری، می‌تواند به کاهش شدید تأثیرات آن کمک کند، و راهکارهایی برای مدیریت آن وجود دارد، که می‌تواند کیفیت زندگی فرد را بهبود بخشد. اوتیسم یک اختلال نوروبیولوژیکی است، که به دلایل مشخصی ایجاد می‌شود.

برخی از عوامل خطر و شیوع این اختلال، شامل:

  • ژنتیک : افرادی که در خانواده‌هایی با تاریخچه اوتیسم هستند، در معرض خطر بیشتری برای اوتیسم قرار دارند.
  • عوامل محیطی : برخی عوامل مانند عفونت‌ها، آلودگی، تغذیه نامناسب، و مصرف مواد مخدر در دوران حاملگی و نوزادی، می‌توانند باعث بروز اوتیسم شوند.
  • اختلالات در سیستم عصبی مرکزی : برخی تحقیقات نشان دادند، که در افراد مبتلا به اوتیسم، برخی تغییرات در سیستم عصبی مرکزی وجود دارد.

هیچ یک از این عوامل، به تنهایی برای ایجاد اوتیسم کافی نیست، و به نظر می‌رسد که برای بروز این اختلال، نیاز به ترکیبی از این عوامل، و شرایط دیگر وجود دارد. به همین دلیل، تاکنون راهکارهای قطعی، برای جلوگیری از اوتیسم کشف نشدند. شناسایی زودرس علائم، و نشانه‌های اوتیسم، و مشاوره از متخصصین در هنگام تشخیص این بیماری، می‌تواند به کاهش شدید تأثیرات آن کمک کند.

راهکارهایی برای مدیریت آن وجود دارد، که می‌تواند کیفیت زندگی فرد را، بهبود بخشد

  • روان‌درمانی : پذیرش و تعامل، یا درمان شناختی رفتاری، می‌تواند به افراد مبتلا به اوتیسم کمک کند، تا بهبود خودشناسی داشته باشند، و قدرت عمل و تصمیم‌گیری خود را، افزایش دهند.
  • درمان‌های دارویی : برخی از داروها می‌توانند علائم اوتیسم را کاهش دهند، اما درمان با داروها فقط برای بهبود علائم فعالیت‌های هسته‌ای مغز مفید است، و نمی‌تواند اوتیسم را به طور کامل، بهبود بخشد.
  • ترکیب رویکردهای چندگانه : درمان‌های مختلف را می‌توان با هم ترکیب کرد، تا به کاهش شدید تأثیرات اوتیسم، کمک کنند.

پیشگیری از اوتیسم، هنوز به صورت قطعی کشف نشده است، با این حال، پیامدهای نامطلوب اوتیسم، درعین حال که قابل مدیریت هستند، بسیار سنگین هستند.

 

پیشگیری از اوتیسم